Mastersverkefni lokið

Þá er mastersverkefninu loks lokið. Ég var á Íslandi frá miðvikudegi til þriðjudags og varði verkefnið á mánudaginn var. Fyrirlesturinn gekk mjög vel. Meginhluti tímans á Íslandi fór í að gera fyrirlesturinn, nokkrar æfingar og ítarlegar yfirferðir með leiðbeinendunum og öðrum sérfræðingum er koma að rannsókninni. Ég er þeim þakklátur fyrir að hafa sett tíma sinn í þetta, fyrirlesturinn varð margfalt betri fyrir vikið.
Auðvitað var margt á síðustu stundu eins og oft vill verða. Ég var seinn að koma mér niður á Læknagarð til að halda fyrirlesturinn og þá mundi ég eftir því að Sigurdís hafði ráðlagt mér að lesa nú til öryggis ritgerðina fyrir fyrirlesturinn því að prófararnir gætu spurt úr hinu og þessu í inngangnum. Ég ákvað því að kíkja á örskotsstundu á tvær blaðsíður sem mér fannst helst þörf á að rifja upp, sit í bílnum á planinu fyrir utan Læknagarð og þá var bíl lagt við hliðina á mér. Þar var gestur kominn á fyrirlesturinn og sér mig, örfáum mínútum fyrir klukkan fjögur, að lesa eigin skrif úti í bíl! Þegar ég kom inn sagði Jón Gunnlaugur, leiðbeinandi: "Gott að þú ert kominn." Kynningin var skondin að því leyti að ég var kynntur sem Bjarni eftir að ég hafði áður verið kynntur sem Pétur rétt áður.
Í Íslandsheimsókninni náði ég ekki að gera ýmislegt sem til hafði staðið. Ég hafði ætlað að djamma pínulítið en var of þreyttur til þess, ég ætlaði í sund en náði því ekki, ég ætlaði í partí á laugardagskvöldið en komst ekki. Ég náði samt að gera heilmikið og er ánægður með að hafa leyst fyrirlesturinn vel af hendi.

Smá ráð til þeirra sem nota flugfélar: Ekki koma 8 mínútum fyrir brottfarartíma út að hliðinu (ég fékk áminningu). Gulli segir að maður verði að vera kominn hálftíma fyrir flug út að hliði, annars megi skilja mann eftir eða láta "standby" farþega fá sætið.

Fyrsti dagurinn í Alkmaar var í dag. Tók lestina út eftir og lenti í smá ævintýri á leiðinni. Flestar lestarstöðvar eru frekar illa merktar í Hollandi og ef maður missir af hinu eina skilti á lestarpallinum er ekki alltaf gott að vita hvar maður er. Ég sat í aftasta vagni lestarinnar, vagninum sem fer til Alkmaar og lestin staðnæmdist á lestarpalli sem ég hélt allt í einu að væri kannski í Alkmaar. Spyr gamla konu: "Is dit Alkmaar?" og hún sagði já. Þá stekk ég út og dyrnar lokast strax á eftir mér. Auðvitað kom í ljós að þetta var 2 stöðvum á undan Alkmaar og horfði ég illilega á konuna gegnum gluggan þegar lestin fór framhjá. Hún hefur sennilega haldið að ég væri að spyrja hvort þetta væri vagninn til Alkmaar. Tók svo næstu lest 10 mínútum seinna og var ekki seinn þar sem ég hafði lagt snemma af stað. Keypti á lestarstöðinni í Alkmaar keypti ég regnhlíf á 4.5 evrur af því að það var farið að rigna. Ég var ekki búinn að nota regnhlífina í mínútu (ég er ekki að ýkja) þegar hún gjörsamlega rústaðist í veðrinu. Fyrst blés undir hana þannig að hún flettist í öfuga átt, við það brotnuðu litlu vírarnir meira og minna og síðan liðaðist prikið af hlífinni og ég kastaði svo draslinu í næstu ruslatunnu. Allt tók þetta ekki meira en 1-2 mínútur. Þar að auki var eiginlega hætt að rigna. Þetta var fáránlegt og fólk í kringum mig gat ekki annað en hlegið.

Allur dagurinn fór í kynningu á spítalanum í Alkmaar. Það var meðal annars stutt skyndihjálparnámskeið, leiðsögn um spítalann og margt fleira. Svo heldur kynningin áfram á morgun.

Kveðja, Pétur.

Smá blogg

Við Ásgeir höfum brallað ýmislegt undanfarið. Í síðustu viku fórum við á tónleika með Madonnu á risastórum leikvangi hér í Amsturdammi. Þetta var mjög skemmtilegt, bæði mjög flott sýning og góð tónlist, þar á meðal mörg gömul lög í nýjum útgáfum.
Ásgeir er byrjaður að vinna í Arnhem, lítilli borg sunnan við Amsterdam. Þar æfir hann með dansflokki verk eftir Jens van Daele sem heitir einni höfuðsyndanna, Leti. Þetta er eins konar sería verka þar sem höfuðsyndirnar eru færðar í dans. Það verður samt ekki eintóm leti á sviðinu því að með leti er átt við ýmiss konar áhuga- og sinnuleysi. Þar sem Arnhem er í allnokkurri fjarlægð frá Amsturdammi gistir Ásgeir þar nokkrar nætur í viku. Sjálfur þarf ég að taka lest í vinnuna frá og með fyrsta október þegar ég fer að vinna í Alkmar, litlum ostabæ (sem reyndar er stærri en Reykjavík hvað varðar íbúafjölda) við sjóinn. Það er hluti af sérnáminu að vinna á minni spítala um skeið. Annars hefur eins og endranær verið nóg að gera í vinnunni. Ég hef verið í cýtólógíu síðustu þrjár vikur. Það er undirgrein meinafræðinnar. Venjulega er ég í svokallaðri líffærameinafræði (líka kallað vefjameinafræði) þar sem maður skoðar líffæri og vefi í samhengi. Í cýtólógíu (frumufræði) eru hins vegar stakar frumur skoðaðar. Oftast er um að ræða svokölluð leghálsstrok þar sem skimað er fyrir leghálskrabbameini og forstigsbreytingum þess með smásjárskoðun. Þá sér maður stakar frumur sem hefur verið klesst á smásjárgler. Síðan er reyndar margt annað skoðað ef ástæða er til, t.d. frumur í heila- og mænuvökva, fleiðruvökva, þvagi og svo fínnálarsýni úr ýmsum líffærum. Það vill svo til að meinafræðingar ná í sum þessara sýna þannig að ég farinn að hitta sjúklinga aftur og sting þá til að ná í sýni. Ég hef séð nokkur áhugaverð sýni, m.a. lymphoplasmocytosis í mænuvökva annars vegar vegna MS og hins vegar vegna Borreliosis, adenoid cystic carcinoma í munnvatnskirtli og smáfrumukrabbamein í fleiðruvökva. Flest sýnin eru reyndar heldur daufleg - alls kyns lausar frumur sem enga sögu hafa að segja. Til hliðar við cýtólógíuna er ég á eins konar húðrotasjón þessa dagana og sé því mikið af alls kyns húðkvillum. Hef séð ýmsar æðabólgur, húðbólgur og margt fleira.
Nú líður að því að ég komi til Íslands út af mastersverkefninu. Verð á Fróni síðustu vikuna nú í september og er því þessa dagana einnig að undirbúa það allt saman.
Þessa dagana eru margar fréttir af verkfalli ljósmæðra sem munu hafa dregist aftur úr almennri launaþróun miðað við menntun og annað. Ég skil ekki af hverju það þarf 6 ára nám til að verða ljósmóðir - 4 ár í hjúkrun og svo tveggja ára ljósmóðurfræði. Þetta virðist óþarflega langt nám í heildina fyrir afmarkað starf og mætti e.t.v. stytta í 4 ár, hafa ljósmóðurfræði sem sérstaka línu í hjúkrunarfræði. Í fréttum voru laun ljósmóður eftir samfellt 6 ára nám borin saman við laun hjúkrunarfræðings eftir 4 ára nám og 2 ára vinnu. Þar munaði ekki miklu, 10-20 krónum á mánuði. Mér finnst þetta í fyrsta lagi lítill munur og í öðru lagi er ég ekki viss um að einhver nýútskrifaður úr námi eigi endilega að hafa sambærileg eða hærri laun en einhver með 2 ára starfsreynslu. Menn þurfa að gera það upp við sig hvort ljósmóðurstarf eigi að vera hærra launað en starf hjúkrunarfræðings. Ef svo er gæti það stutt lengra nám og hærri laun. Sé svo ekki er ástæða til að stytta námið.
Kveðja, Pétur.

Góðir dagar

Það er sko góð ástæða fyrir því að við höfum ekki bloggað að undanförnu. Við höfum einfaldlega haft annað og betra að gera, sem ég mun nú deila með ykkur hér.

Á föstudaginn síðasta komu þau Bjarki bróðir og Helga mágkona í heimsókn. Það má með sanni segja að þau hafi komið með góða veðrið með sér (þó ekki frá Íslandi) því það hafa ekki sést eins góðir dagar allan ágústmánuð. Sólin byrjaði að skína rétt áður en þau lentu á föstudeginum og hélst fram á mánudagskvöld. Það var gaman að sýna þeim borgina. Við gengum út um allt og vorum fljótlega búin að afgreiða öll fyrirhuguð fata- og gjafakaup. Við Pétur erum orðnir nokkuð sjóaðir í leiðsögumannahlutverkinu og það eru nokkrir staðir sem okkur finnst gaman að sýna gestum okkar: Blómamarkaðurinn við Singel, brýrnar við Amstelána, leðurblökubrúin rétt hjá húsinu okkar, Albert Cuyp markaðurinn, rauða hverfið, skakki barinn frá 17.öld, kastalinn á Nieuwmarkt, kínahverfið og svo auðvitað fínu síkin Heren-, Kaizer- og Prinsengracht.
Þrátt fyrir þó nokkra göngu náðum við sko heldur betur að slappa af. Við nutum þess líka að borða góðan mat, bæði hér heima og á fínum sushistað í kínahverfinu. Ég reyndi að sannfæra alla viðstadda um að prófa marglyttu sushi en það lét enginn til leiðast.
Á sunnudeginum fórum við til Haarlem. Haarlem er aðeins 15 mínútur frá Amsterdam með lestinni. Þetta er mjög rólegur bær sem stendur við bakka árinnar Spaarne og hefur þar staðið síðan á 10.öld. Það var mikil traffík á ánni og allir sem vettlingi, báti eða snekkju gátu valdið sigldu um í veðurblíðunni. Við fylgdumst með af árbakkanum en skoðuðum einnig endurbyggða myllu, kirkjur og torg. Á röltinu álpuðumst við óvart inn í rauða hverfi Haarlem. Það samanstendur af tveimur götum, og býður upp á klámbíó, hjálpatækjabúð og einn glugga með rauðu ljósi. Það virtist sem það hefði ekki verið mikið að gera hjá konunni í glugganum þennan sunnudagseftirmiðdag. Hún reyndi mikið að blikka Bjarka bróður þegar við gengum þarna framhjá. Þegar heim var komið elduðum við krækling með brauði og salati og var þetta í fyrsta skipti sem Helga borðaði ferskan krækling. Mér finnst skipta miklu máli hvernig kræklingur er eldaður. Við vorum sammála um að vel hefði tekist til.

Það var mjög gaman að fá Bjarka og Helgu í heimsókn. Ágústmánuður hefur tvímælalaust verið fjölskyldumánuður því Elín og Mamma komu fyrir 3 vikum.

Ásgeir

Kominn heim frá Berlín

Skrapp til Berlínar um helgina. Tími til kominn að lyfta sér upp eftir ritgerðarskilin. Þangað var Ásgeir kominn einum degi á undan mér en við vorum hjá vinkonum Ásgeirs frá Svíþjóð. Það var gaman að koma aftur til Berlínar, var þar síðast fyrir um 5 árum. Þá var uppbygging mjög áberandi en virðist mun lengra komin núna. Við skoðuðum m.a. leifar af múrnum og þar í grenndinni voru leyfar af undirstöðvum höfuðstöðva Gestapo með áhugaverðri myndasýningu. Í borg þar sem minningarnar um það sem gerðist í seinni heimstyrjöldinni eru hvarvetna er skrítið að nýnasismi skuli vera til staðar. Til dæmis sá ég mann á gangi með labradorhundinn sinn og með nasistamerki á úlpuerminni. Þá sáum við nýnasistalega gaura hrópa úr bíl á Tyrkina sem voru margir í hverfinu þar sem við bjuggum. Annars er Berlín ódýr borg. Eftir því sem við fréttum er húsaleiga lægri en t.d. í Amsterdam og matur var greinilega ódýr, sérstaklega alls konar skyndibitastaðir sem voru út um allt. Fékk mér t.d. góðan kebab á 2,8 evrur.
Vinnan hefur gengið sinn vanagang. Síðasta vika var fremur róleg. Hef verið með nokkur áhugaverð sýni, t.d. smáfrumukrabbamein í þvagblöðru, amelanotic large and spindle cell melanoma, ristilkrabbamein með tap á MSI-6 (sem þýðir að viðkomandi er sennilegast með HNPCC), nasopharyngeal carcinoma og síðan enn eitt sýnið sem samanstóð af tungu, barka og hálseitlum.
Kv. Pétur.

Senda

Það var einstaklega góð tilfinning að ýta á takkann "send" í gærkvöldi þegar ritgerðin var loks tilbúin og ég sendi hana gegnum alnetið til Íslands.
Kveðja, Pétur.

Enn ein helgin í verkefninu

Á maður að blogga í tilbreytingarleysinu? Ég þarf að klára mastersverkefnið í vikunni og hef því setið hér alla helgina. Hef ekkert farið út frá því að ég kom heim á föstudag. Gleymdi að fara með hjólið í viðgerð. Hef auðvitað afkastað miklu og loks er komin sæmileg mynd á þetta allt saman. Kveðja, Pétur.

Gay pride í Amsterdam

Hér var gay pride í dag. Það er samt ekki hægt að kalla þetta gleðigöngu því að ekki er gengið heldur siglt eftir löngu sýki í borginni. Þetta voru um 80 bátar, oftast með tónlist og dansi. Borgarstjórinn fór fyrir stafni á fremsta bátnum. Bæði var um að ræða alls kyns samtök og félög, einkaframtak, skemmtistaði og stórfyrirtæki, s.s. banka. Hvorki var boðið upp á Íslendingabát né meinafræðibát þannig að ég horfði bara á. Annars hef ég setið og unnið í ritgerðinni. Þetta þokast allt í rétta átt. Kveðja, Pétur.