Janúar

Þá er janúarmánuði alveg að ljúka. Ásgeir, sem er nú á Íslandi fram á vor til að klára BA í dansi við Listaháskólann, kom reyndar hingað um daginn og var hér í tvær vikur til að semja dans. Það verður mikið að gera hjá honum næstu vikurnar, hann þarf að klára að semja dansinn og flytja hann (eitt af lokaverkefnunum við skólann) auk þess sem hann þarf að skrifa BA ritgerð. Svo ætla ég til Íslands eina langa helgi fyrri hluta marsmánaðar þegar þessum hasar er lokið og heimsækja Ásgeir.
Við Ásgeir höfðum það gott hér; fengum gesti í mat, horfðum á vídeó og fórum út. Ásgeir lagaði líka þráðlausa netið (sem skaddaðist er dagbók nokkur datt á boxið) sem er mikill munur. Við ætluðum í bíó eitt kvöldið en sáum þá að það voru komnir tveir þættir af Lost, fimmtu seríu, á netið þannig að við horfðum á Lost í staðinn enda forfallnir aðdáendur. Ýmislegt kom strax í ljós, þetta verður æ meira spennandi.

Það er nóg að gera í vinnunni eins og endra nær. Kom samt frekar snemma heim í dag. Þarf að rumpa af fyrstu greininni um ristilkrabbameinið sem birtist vonandi sem fyrst í Læknablaðinu. Af áhugaverðum sýnum í vinnunni hef ég séð papillary cystadenoma í eistalyppu, lymphoma í ristli, synoviitis villonodularis pigmentosa í fingri og intraosseous ganglion í sköflungi, svo eitthvað sé nefnt. Það hafa líka verið margar krufningar undanfarið, þar hef ég séð hjartaþelsbólgu, iliopsoas hematoma, iliac artery thrombosis og coecal blowout með faecal peritonitis í tengslum við proximal tumorstricturu.

Svo kemst ég varla hjá því að minnast á stjórnmál og efnahagsmál á Íslandi. Það hefur verið fjallað um þetta í hollenskum fjölmiðlum og kona í vinnunni kom að máli við mig og sagði að þetta væri svo skrýtið, áður hafi aldrei verið fjallað um Ísland en nú væri landið oft í fréttum. Þegar mótmælin stóðu sem hæst fyrir utan Alþingishúsið sagði einn við mig að það væri greinilega ekki gáfulegt að reita víkinga til reiði! Ég vona bara að ástandið nái að róast aðeins og stjórnmálamenn einbeiti sér að efnahagsástandinu en ekki flokkapólitík. Vonandi verða kosningar ekki of snemma. Þá ná grasrótarhreyfingar að stofna flokka - enda ekki vanþörf á. Ég kysi ekki neinn af þeim flokkum sem nú er boðið upp á. En hvernig ætli það sé með þá sem búa erlendis? Ég flutti lögheimilið til Hollands, get ég samt kosið og hvernig? Ég þarf að athuga það.

Kv. Pétur.

Ís á síkjunum

Það svo kalt hérna að það er kominn ís á síkin í Amsterdam. Ef kuldinn helst verður ísinn nógu þykkur til að fólk geti farið á skautum í vinnuna. Í dag fór fólk fyrr úr vinnunni til að renna sér á skautum. Skautaíþróttin er vinsæl í Hollandi og í hvert skipti sem frystir vaknar sú spurning hvort hægt verði að halda stóru skautakeppnina. Þá þarf að frysta kringum stóra eyju einhvers staðar fyrir norðan Amsterdam. Þessi keppni var síðast haldin 1997 en ekki síðan þar sem kuldinn hefur ekki haldist nógu mikill og nógu lengi.
Svo var ég í ræktinni áðan. Þar eru Hollendingar ólíkir Íslendingum a.m.k. að tvennu leyti. Annað er að margir eru sjálfskipaðir kennarar og vilja gjarnan koma með ábendingar um það sem betur mætti fara. Hitt er að þeir taka stundum nokkur dansspor við tónlistina. Einn tók langa syrpu fyrir framan spegilinn um daginn. Þeir eru ekkert feimnir við það.
Kv. Pétur.

Jólafríi lokið

Nú er jólafríinu lokið, ég kom til Amsterdam í dag. Eitt það fyrsta sem ég tók eftir er heim var komið var húskuldinn. Reyndar hafði íbúðin ekki verið hituð upp í 2 vikur en húsnæði á Íslandi er samt áberandi hlýrra en hér í Amsterdam. Hér er aðeins einn ofn (gasofn) í allri íbúðinni.
Við Ásgeir höfðum það mjög gott í jólafríinu. Fyrri tvær vikurnar vorum við hjá foreldrum mínum en seinni tvær hjá foreldrum Ásgeirs. Ásgeir varð svo eftir á Íslandi því að þar ætlar hann að vera fram í maí til að klára BA gráðuna sína í dansi.
Stóran hluta jólafrísins vorum við í fjölskylduboðum eða heimsóknum. Við fengum alls staðar góðan mat. Ég tók því rólega til að byrja með en þegar leið undir lok jólafrísins varð ljóst að ég næði ekki að hitta alla sem mig langaði til að hitta og suma hitti ég aðeins í mýflugumynd.
Ristilrannsóknin tók líka sinn toll. Þó að rannsókninni sé í raun lokið þarf að skrifa þetta upp fyrir læknatímarit. Þetta verða nokkrar greinar, sú fyrsta verður væntanlega birt í Læknablaðinu. Ég tala um að rumpa þetta af en Ásgeir talar um að rumpa í ristilinn, hvað sem það nú þýðir.
Þegar komið var til Amsterdam í dag gerðist ég duglegur og tók til, gekk frá jólaskrauti, þvoði tvær þvottavélar, setti meira að segja bókhaldsgögn í möppu og fór út í búð. Nú er allt tilbúið fyrir vinnuvikuna sem hefst á morgun.
Kveðja, Pétur.

Á leið til Íslands

Við Ásgeir komum til Íslands á morgun. Upp á síðkastið höfum við átt í nógu að snúast. Það voru sýningar hjá Ásgeiri vítt og breitt um Holland síðustu vikuna. Við höfum keypt jólagjafir. Það var jólapartí í vinnunni minni og loks nú loks jólafrí. Það er strax komin vísir að þéttri dagskrá um og fram að jólum, strax veisla annað kvöld. Sjáumst á Íslandi. Pétur.

Sinterklaas og svarti Piet

Núna um helgina, nánar tiltekið 5. desember, gaf Sinterklaas í skóinn hér í Amsterdam. Þá fá hollensku börnin gjafir og nammi og allir flýttu sér heim úr vinnunni á föstudaginn. Gjafajólin fara því mun fyrr fram hér en heima og útsölurnar byrja hér eftir rúma viku. Sinterklaas kemur samt aðeins fyrr til Hollands, þ.e. 15. nóvember á skipi sínu frá Madríd ásamt þrælunum sínum, zwarte Pieten (svörtu Pétrarnir). Það eru svertingjar sem munu reyndar upprunalega hafa verið sótarar. Þeir hafa nammipoka til að gefa börnunum. Svo kemur Kerstmann (lesist Kólasveinninn) 24. desember og þá er mun minna um gjafir. Ásgeir fékk frá Sinterklaas nærbuxur og kökukefli. Ég fékk líka nærbuxur. Í dag verður hér smá jólabakstur. Við erum með jólatónlist á fóninum. Hún er merkileg sú íslenska formúla að taka ítölsk popplög og breyta í jólalög.

Ég var að horfa á Silfur Egils áðan. Manni blöskrar hversu lélegt regluverkið er í íslenskum viðskiptum; allt má og ekkert er saknæmt, spilling er leyfð. Það eru stjórnmálamenn sem gerðu þetta kleyft, þar á vandamálið uppruna sinn. Nú þarf bæði að koma ónýtum stjórnmálamönnum og lagsmönnum þeirra frá og laga stórkostlega gallað regluverk sem þeir hafa skapað. Ég óska þess að sjá hæft fólk stíga fram, hverjir verða það?

Kveðja, Pétur.

Bloggað

Tvær vikur þangað til við komum heim, hlökkum mikið til. Ásgeir á núna eftir 7 sýningar af verkinu Sloth. Ein verður í kvöld, nánar tiltekið í bænum Purmerend. Svo er Ásgeir byrjaður að undirbúa einstaklingsverkefni og BA-ritgerð fyrir vorið en þá verður hann á Íslandi til að klára BA-gráðuna í dansi.

Við fórum á sýningu í gær. Það var verk þar sem öll sýningin var þannig að leikararnir sex komu fram á sviðið í "slómó" til að hneigja sig líkt og eftir sýningu. Á meðan því stóð sögðu þeir þær hugsanir sem fóru um hugann. Alveg í lokin endurtóku þau hreyfingarnar á eðlilegum hraða, það tók 2 mínútur.

Hjá mér hefur verið mikið að gera í vinnunni, hef komið seint heim. Sem betur fer hafa nokkur áhugaverð tilfelli dúkkað upp inn á milli rútínunnar, man í svipinn eftir atypical fibroxanthoma og smáfrumukrabbameini í brjósti. Annars var óvanaleg krufning í vikunni, einstaklingur sem hafði látist fyrir 2 vikum í Tælandi og líkið þar smurt en ekki flutt til Hollands þar sem flugsamgöngur til og frá Tælandi voru í lamasessi vegna mótmælanna þar. Formalínlyktin var mjög sterk og rotnun merkilega lítil, sem betur fer.

Kv. Pétur.

Jólaföndur og tónleikar

Við erum komnir í mikið jólaskap. Ásgeir skipulagði "jólaföndur og dúllerí" og hingað komu ýmsir gestir í dag, drukku heitt súkkulaði, borðuðu hollenskt jólabakkelsi og föndruðu. Gömul handtök voru rifjuð upp, músastigar, jólahjörtu og ýmsilegt fleira. Íslensk jólatónlist hefur ómað allan daginn.

Svo fór ég á píanótónleika í kvöld í Het Concertgbouw að hlusta á Evgeny Kissin, rússneskan píanista. Það er gaman að fara í þetta stóra tónleikahús. Það er frá 19 öld, er skrautlegt en stílhreint. Úr loftunum hanga kristalsljósakrónur, teppin eru rauð og flúr á veggjum. Á veggjunum fyrir utan salinn hanga málverk af listamönnum og inni í salnum má lesa nöfn gömlu tónskáldanna á veggjunum. Kissin spilaði verk eftir Prokofief og Chopin. Fólk átti erfitt með að halda aftur að sér að klappa ekki á milli einstakra Chopin-etýða. Í lokin var hann klappaður margoft upp. Eins og endra nær eftir tónleika segi ég nú við sjálfan mig að ég verði að fara oftar á tónleika. Svo langar mig til að spila sjálfur, hef nú ekki spilað á píanó lengi. Reyni að kippa því í liðinn sem fyrst.

Kveðja, Pétur.