London

Heimsótti Garðar bróður í London um helgina. Fór þangað síðastliðið föstudagskvöld eftir vinnu. Þurfti reyndar að skilja ýmislegt óklárað eftir á borðinu enda var föstudagurinn mjög annríkur. Það vakti athygli mína að ferðin með metró frá Heathrow heim til Garðars tók jafnlangan tíma og flugið milli Heathrow og Schiphol. Í London var ýmislegt gert, m.a. fórum við upp í turninn á dómkirkju St. Pauls og á safn Sir John Soane. Það var mjög áhugavert safn. Um er að ræða heimili þekkts arkitekts sem sem breyttist í safn um leið og hann féll frá á fyrri hluta 19. aldar. Hann safnaði fornmunum og raðaði þeim upp á óvenjulegan hátt - svo var hann með múmíulíkkistu í kjallaranum. Mér skilst að hann hafi haldið stórt partí þegar líkkistan var komin ofan í kjallara. Svo hittum við Jakob og Augusto sem hafa það mjög gott í London. Fór líka á Sushi stað með Garðari. Matur á góðum sushi-stað í London er eiginlega orðið að góðri venju.

Þetta viðtal við Geir H Haarde í breska þættinum Hardtalk var merkilegt að ýmsu leyti. Í fyrsta lagi hef ég ekki séð íslenskan stjórnmálamann vera spurðan út úr með þessum hætti. Geir átti í þessum þætti engrar undankomu auðið og gat ekki svarað með skætingi eða snúið út úr eins og maður sér í íslenskum fréttum. Í öðru lagi fannst mér merkilegt að Geir skyldi ekki hafa talað við Gordon Brown eftir að hryðjuverkalögin voru sett á Ísland. Varðandi fyrra atriðið þá held ég að íslenskir fréttamenn séu oft í þeirri erfiðu stöðu að ef þeir eru í ónáð hjá stjórnmálamanni, t.d. vegna erfiðra spurninga, þá fá þeir að gjalda fyrir það, t.d. með því að fá síður að bera upp spurningar. Breski fréttamaðurinn hafði engra hagsmuna að gæta varðandi framtíð sína í fréttamennsku og gat því spurt alls. Þetta var alveg nýtt fyrir mér.

Hvað gerðist?

Það er merkilegt að lesa skýrslu Gylfa og Jóns, hagfræðinga, um hrun íslenska hagkerfisins (http://www.riskresearch.org/). Svo virðist sem einstakt hrun hafi átt sér stað á Íslandi og ólíklegt er að nokkuð þessu líkt komi til með að eiga sér stað t.d. í Bretland þó að þar kunni af koma allnokkur lægð. Margt af því sem þarna kemur fram hefur komið fram áður með einum eða öðrum hætti en þarna er ágæt samantekt á málinu. Þessi skýrsla sannfærir mig um að nauðsynlegt sé að skipta út fólki í íslensku stjórnkerfi sem átti hlut að málum. Það sem er svo ótrúlegt er hversu meingallað íslenskt stjórnkerfi var og er - það er miklu lélegra en mér hefði nokkurn tímann dottið í hug. Þrátt fyrir að kerfið hafi verið jafnlélegt fyrir 10 árum og það er nú þá er samt magnað til þess að hugsa að staða Íslands þá var ótrúlega góð í alþjóðlegu samhengi. Aðeins á tæpum 10 árum var þessu rústað. Hið jákvæða í þessu er að hrunið getur orðið til þess að lög og reglur á Íslandi verði endurskoðaðar og betrumbættar þannig að flokkshagsmunir og spilling lágmarkist og lýðræði og jafnrétti aukist.

Annars er það að nefna að ég skrapp á tónleika í gærkvöldi. Það var Alexander Gavrylyuk, ungur píanisti sem lék skemmtileg verk eftir Mozart, Brahms, Rachmaninov og Bach. Ég keypti miða á síðustu stundu og fékk sæti aftast uppi á sviði við hliðina á orgelinu. Gat hallað mér til hliðar og fram og sá þá aðeins. Það var gaman hversu duglegur hann var að spila aukalög, eftir smá klapp skellti hann sér í næsta og næsta verk. Dagurinn var frekar erfiður. Það voru tvær krufningar ofan á aðra vinnu. Annar sjúklingurinn var með rosalega ásvelgingslungnabólgu - annað eins hef ég ekki séð.

Pétur.

Ögmundur tekur lækna fyrir

Fór á bíó í gær. Sá myndina Milk sem fjallar um réttindabaráttu samkynhneigðra í Kaliforníu á sjöunda og áttunda áratugnum. Fín mynd, vel leikin. Sem Íslendingur gerir maður auðvitað ráð fyrir að geta greitt með korti fyrir bíómiðann en auðvitað var það ekki hægt. Ekki er hægt að borga fyrir alls kyns afþreyingu, veitingar og mat hér í Amsterdam nema með beinhörðum peningum. Ég geri ráð fyrir að þetta sé sparnaðarráðstöfun en Íslendingar eru mun lengra komnir með að nota bara kort, sem mér finnst miklu þægilegra.

Í dag frétti ég að hinn nýi heilbrigðisráðherra hafi mikinn áhuga á því að spara í heilbrigðiskerfinu með því að lækka laun lækna. Þetta fann ég á heimasíðu Ögmundar:

"Langskólamenntað fólk verður að skilja að menntun er ekki og á ekki að vera óskilyrt ávísun á miklu betri kjör en þeir njóta sem búa yfir minni skólamenntun." Svo skrifaði Ögmundur: "Sjálfsagt er að taka viðmið af kostnaði vegna námslána. Lengra nær mín samúð ekki. Vissulega á heilaskurðlæknirinn að hafa bærileg laun. En það gildir líka um starfsmanninn sem hjálpar ósjálfbjarga einstaklingi að komast í gegnum daginn - og nóttina, þótt sá hafi ekki jafnlangt nám að baki og hinn sem mundar skurðhnífinn.
Menntun segir ekki allt um gildi starfa. Þá síður um hve erfið störf eru eða þakklát. Hrokatal er "menntafólki" eða "prófgráðufólki" hvorki til sóma né er það því til framdráttar. Það vita þeir sem best eru menntaðir - og upplýstir. Þeir tala af hógværð. Þeir vita hvers virði réttlátt þjóðfélag er. Kannski er það í þessu sem munurinn liggur á menntamanni annars vegar og prófgráðumanni hins vegar."

Svo kom fram á visir.is: "Ögmundur sagði að niðurskurður í heilbrigðiskerfinu væri óhjákvæmilegur. Hann hefði hins vegar reynt að setja sér skýr markmið í þessum niðurskurði. Reynt yrði að draga ekki úr aðgengi sjúklinga. Reynt yrði að láta þetta ekki bitna á starfsfólki og reynt yrði að hlífa því starfsfólki sem hefði lágar tekjur og miðlungstekjur á kostnað þeirra sem bera mikið úr býtum."

"Reynt yrði að láta þetta ekki bitna á starfsfólki (...) á kostnað þeirra sem bera mikið úr býtum." Er ekki mótsögn í þessari setningu? Ég held að það sé að minnsta kosti þrennt sem Ögmundur áttar sig ekki á. Í fyrsta lagi á því að það verður helst að vera einhver umbun fyrir að leggja á sig langt nám, mikla vinnu og ábyrgðarmikið starf - fólk vill vera metið að verðleikum. Í öðru lagi að eftir langt nám og sérnám eru læknar "gamlir" þegar þeir byrja að geta lagt fyrir og þegar læknar fara á eftirlaun hefur hver króna verið skemur í ávöxtun en hjá þeim sem byrja fyrr að vinna. Í þriðja lagi getur sú staða komið upp að íslenskir læknar vilji síður fara til Íslands að sérnámi loknu séu kjörin orðin töluvert lélegri en það sem erlendis býðst. Ögmundur er fullur af hugmyndum sem ég hef áhyggjur af.

Ljósmynd í líkkistu

Í gærkvöldi lét ég taka mynd af mér í líkkistu. Við Ásgeir höfum kynnst fólki í listabransanum sem stendur fyrir ýmsum viðburðum. Einn slíkur viðburður var opnaður í gær, kallast "Ik R.I.P." (http://www.facebook.com/home.php?#/event.php?eid=41641754430). Þar voru myndir af látnu fólki og líkkistur frá Ghana m.a. í formi kókflösku, bangsa, krabba og Nike-skós. Svo var einhver mjög fríkaður tónlistarmaður og hægt var að fara í tölvuleik þar sem maður átti að láta gamla haltrandi konu ganga að næsta bekk þar sem hún dó eftir að hún hafði setið þar í smá stund og hlustað á lag ("Grand Theft Granny", eða hitt þó heldur). Svo gat fólk látið taka mynd af sér í lokaðri líkkistu, mynd sem var svo sett inn á netið (prófíl sem ég þarf að virkja við tækifæri). Hugmyndin er að fá fólk til að huga að því hvað verður um prófíla fólks á netinu eftir að það fellur frá. Á þessari nýju síðu getur maður svo fengið einhvern til að sjá um prófílinn eftir að maður fellur frá þannig að síðan hverfi ekki, eins og gerist víst t.d. á Facebook þar sem prófílar hverfa eftir ákveðinn tíma ef enginn hreyfing verður.
Í morgun skrapp ég á pósthúsið og sótti þar pakka fyrir Ásgeir. Hér þarf að framvísa skilríkjum þegar maður sækir hluti á pósthúsið og ég neyddist til að þykjast vera Ásgeir, bar mig aumlega og sagðist hafa gleymt skilríkjunum heima. Ótrúlegt en satt, tókst það. Það var líka eins gott því að þetta er eitthvað sem Ásgeir þarf fyrir sýninguna sem hann er að undirbúa og fer til Íslands á morgun.
Þá græjaði ég loks lásinn á hjólinu hans Ásgeirs. Einn þriggja lása var ónýtur og ekki unnt að opna hann. Dröslaði ég hjólinu á verkstæði þar sem lásinn var sagaður í sundur. Þá keypti ég fínan lás sem kostaði reyndar helmingi meira en hjólið sjálft (sem fékkst mjöög ódýrt um árið)!

Kveðja, Pétur.

Janúar

Þá er janúarmánuði alveg að ljúka. Ásgeir, sem er nú á Íslandi fram á vor til að klára BA í dansi við Listaháskólann, kom reyndar hingað um daginn og var hér í tvær vikur til að semja dans. Það verður mikið að gera hjá honum næstu vikurnar, hann þarf að klára að semja dansinn og flytja hann (eitt af lokaverkefnunum við skólann) auk þess sem hann þarf að skrifa BA ritgerð. Svo ætla ég til Íslands eina langa helgi fyrri hluta marsmánaðar þegar þessum hasar er lokið og heimsækja Ásgeir.
Við Ásgeir höfðum það gott hér; fengum gesti í mat, horfðum á vídeó og fórum út. Ásgeir lagaði líka þráðlausa netið (sem skaddaðist er dagbók nokkur datt á boxið) sem er mikill munur. Við ætluðum í bíó eitt kvöldið en sáum þá að það voru komnir tveir þættir af Lost, fimmtu seríu, á netið þannig að við horfðum á Lost í staðinn enda forfallnir aðdáendur. Ýmislegt kom strax í ljós, þetta verður æ meira spennandi.

Það er nóg að gera í vinnunni eins og endra nær. Kom samt frekar snemma heim í dag. Þarf að rumpa af fyrstu greininni um ristilkrabbameinið sem birtist vonandi sem fyrst í Læknablaðinu. Af áhugaverðum sýnum í vinnunni hef ég séð papillary cystadenoma í eistalyppu, lymphoma í ristli, synoviitis villonodularis pigmentosa í fingri og intraosseous ganglion í sköflungi, svo eitthvað sé nefnt. Það hafa líka verið margar krufningar undanfarið, þar hef ég séð hjartaþelsbólgu, iliopsoas hematoma, iliac artery thrombosis og coecal blowout með faecal peritonitis í tengslum við proximal tumorstricturu.

Svo kemst ég varla hjá því að minnast á stjórnmál og efnahagsmál á Íslandi. Það hefur verið fjallað um þetta í hollenskum fjölmiðlum og kona í vinnunni kom að máli við mig og sagði að þetta væri svo skrýtið, áður hafi aldrei verið fjallað um Ísland en nú væri landið oft í fréttum. Þegar mótmælin stóðu sem hæst fyrir utan Alþingishúsið sagði einn við mig að það væri greinilega ekki gáfulegt að reita víkinga til reiði! Ég vona bara að ástandið nái að róast aðeins og stjórnmálamenn einbeiti sér að efnahagsástandinu en ekki flokkapólitík. Vonandi verða kosningar ekki of snemma. Þá ná grasrótarhreyfingar að stofna flokka - enda ekki vanþörf á. Ég kysi ekki neinn af þeim flokkum sem nú er boðið upp á. En hvernig ætli það sé með þá sem búa erlendis? Ég flutti lögheimilið til Hollands, get ég samt kosið og hvernig? Ég þarf að athuga það.

Kv. Pétur.

Ís á síkjunum

Það svo kalt hérna að það er kominn ís á síkin í Amsterdam. Ef kuldinn helst verður ísinn nógu þykkur til að fólk geti farið á skautum í vinnuna. Í dag fór fólk fyrr úr vinnunni til að renna sér á skautum. Skautaíþróttin er vinsæl í Hollandi og í hvert skipti sem frystir vaknar sú spurning hvort hægt verði að halda stóru skautakeppnina. Þá þarf að frysta kringum stóra eyju einhvers staðar fyrir norðan Amsterdam. Þessi keppni var síðast haldin 1997 en ekki síðan þar sem kuldinn hefur ekki haldist nógu mikill og nógu lengi.
Svo var ég í ræktinni áðan. Þar eru Hollendingar ólíkir Íslendingum a.m.k. að tvennu leyti. Annað er að margir eru sjálfskipaðir kennarar og vilja gjarnan koma með ábendingar um það sem betur mætti fara. Hitt er að þeir taka stundum nokkur dansspor við tónlistina. Einn tók langa syrpu fyrir framan spegilinn um daginn. Þeir eru ekkert feimnir við það.
Kv. Pétur.

Jólafríi lokið

Nú er jólafríinu lokið, ég kom til Amsterdam í dag. Eitt það fyrsta sem ég tók eftir er heim var komið var húskuldinn. Reyndar hafði íbúðin ekki verið hituð upp í 2 vikur en húsnæði á Íslandi er samt áberandi hlýrra en hér í Amsterdam. Hér er aðeins einn ofn (gasofn) í allri íbúðinni.
Við Ásgeir höfðum það mjög gott í jólafríinu. Fyrri tvær vikurnar vorum við hjá foreldrum mínum en seinni tvær hjá foreldrum Ásgeirs. Ásgeir varð svo eftir á Íslandi því að þar ætlar hann að vera fram í maí til að klára BA gráðuna sína í dansi.
Stóran hluta jólafrísins vorum við í fjölskylduboðum eða heimsóknum. Við fengum alls staðar góðan mat. Ég tók því rólega til að byrja með en þegar leið undir lok jólafrísins varð ljóst að ég næði ekki að hitta alla sem mig langaði til að hitta og suma hitti ég aðeins í mýflugumynd.
Ristilrannsóknin tók líka sinn toll. Þó að rannsókninni sé í raun lokið þarf að skrifa þetta upp fyrir læknatímarit. Þetta verða nokkrar greinar, sú fyrsta verður væntanlega birt í Læknablaðinu. Ég tala um að rumpa þetta af en Ásgeir talar um að rumpa í ristilinn, hvað sem það nú þýðir.
Þegar komið var til Amsterdam í dag gerðist ég duglegur og tók til, gekk frá jólaskrauti, þvoði tvær þvottavélar, setti meira að segja bókhaldsgögn í möppu og fór út í búð. Nú er allt tilbúið fyrir vinnuvikuna sem hefst á morgun.
Kveðja, Pétur.